Koning Willem I der Nederlanden

Geboren als Willem Frederik Prins van Oranje Nassau (1772 – 1843), derde zoon van stadhouder Willem V .  In 1795 stond hij als kapitein-generaal van het staatse leger tegenover de oprukkende Franse legers van Napoleon.  Toen de Fransen oprukten vluchtte hij met zijn vader naar Engeland.  De politieke rol van stadhouder Willem V was uitgespeeld, maar Willem Frederik had nog steeds ambities om stadhouder te worden.  In 1801 probeerde hij Napoleon er toe te bewegen hem tot consul van Nederland te benoemen.  Napoleon weigerde.

Nadat Napoleon verdreven was zette Willem voor het eerst sinds 18 jaar weer voet op Nederlandse bodem.  Gedurende zijn verblijf in Londen was hij per brief uitgenodigd om  “soeverein vorst” van Nederland te worden.  Op 30 november 1813 arriveerde hij per schip in Scheveningen. Op 1 december werd hij formeel tot soeverein vorst uitgeroepen.  Op 16 maart 1815 nam soeverein vorst uit eigen beweging zelf de titel  “koning der Nederlanden aan”.

Tijdens zijn regeringsperiode ontwikkelde Willem I zich tot een absoluut monarch en verlicht despoot. Tegelijkertijd bleek hij een gewiekst zakenman.  Hij investeerde in de ontwikkeling van stoommachines, investeerde in industrieën in de zuidelijke Nederlanden, in het aanleggen van kanalen, e.d. Hij schroomde daarbij niet om de winsten zelf op te strijken, maar alle verliezen kwamen voor rekening van de Nederlandse staat.  Hij geldt als de eerste kapitalistische monarch (de koopman-koning) van Europa die zijn eigen vermogen enorm wist te vergroten, terwijl de arbeidersklasse steeds verder verpauperde.  

In 1830 werd hij geconfronteerd met een opstand in de zuidelijke Nederlanden die zou leiden tot de onafhankelijke staat België. Het zou tot 1839 duren voor Willem I België als staat zou erkennen.  In die tussenliggende jaren hield Willem I het Nederlandse leger in volle oorlogssterkte. Dit had tot gevolg dat de staatsschuld zo opliep, dat Nederland tegen 1840 praktisch bankroet was.

In 1840 deed Willem I afstand van de troon ten behoeve van zijn zoon Willem II.

Willem I nadat hij afstand van de troon had gedaan.

Tom Verhoeven

Auvergne, Lente 2013

Nieuwe website voor Aimeedis

Aimeedis heeft sinds vandaag een nieuwe website gelanceerd met alle informatie over haar werkzaamheden;

het ontwerpen van logo's, vormgeven van drukwerk, het maken van websites, maar ook met voorbeelden van sculpturen en vrij werk.

Een sober vormgegeven website met alle belangrijke informatie:

http://aimeedis.wix.com/aimeedis


Auvergne, Lente 2013

Cicero's Tekst & Uitleg

Nieuwe website ! http://aimeedis.wix.com/cicero-tekst


Voor het aanvragen van een offerte:  cicero.tekst@gmail.com


Tom Verhoeven

Auvergne, Lente 2013

Peren, bijen en de teloorgang van de samenhang van de gemeenschap.

Er is een streek in China dat bekend staat om zijn peren en om het feit dat er geen bijen meer zijn. Het Nederlandse programma Zembla besteedde er op 24 januari van dit jaar aandacht aan net als enkele soortgelijke programmas in andere landen. De strekking van de reportage was dat er geen bijen meer waren vanwege het gebruik van pesticiden. Dat blijkt niet helemaal te kloppen.

Hanyuan county ligt in de provincie Sichuan in het oosten van China. Ongeveer 80 % van de bevolking houdt zich bezig met land- en tuinbouw.  Het is van oudsher een agrarische gemeenschap met een sterke onderlinge samenhang. Zoals in de meeste oudere culturen werd het land door de gemeenschap bewerkt en onderhouden. Er werden meerdere gewassen verbouwd en men had ook fruitbomen. Met name perenbomen waren vrij populair. Veel boeren hielden ook bijen.

Perenbomen hebben kruisbestuiving nodig om fruit te kunnen produceren.  In deze streek was vooral de Hanyuan Baili peer populair, maar er waren te weinig andere rassen voor afdoende kruisbestuiving.  Rond 1980 werden er twee andere variëteiten peer geïntroduceerd en dit leidde tot een grotere productie van peren van alle drie de soorten.

In 1983 werd op aanwijzing van de overheid overgegaan op massale aanplant van een andere peren variëteit, de Jinhuali peer. Deze varieteit peer leverde op de makten een betere prijs op dan de oorspronkelijk Hanyuan Baili peer. Het leverde zelfs een betere prijs op dan rijst en tarwe. Dit had als gevolg dat steeds meer boeren Jinhuali perenbomen plantten op plaatsen waar voorheen andere gewassen verbouwd werden. Er ontstond in korte tijd een monocultuur van Jinhuali perenbomen.

Het had ook als gevolg dat er geen reden meer was om met de gemeenschap het land te verbouwen. De boeren werden steeds individualistischer en de samenhang van de gemeenschap brokkelde af.

Door de massale aanplant van de Jinhuali perenbomen plantte men geen andere variëteiten perenbomen.  De perenbomen van de rassen die men nog had staan van voor 1983 of de variëteiten die door enkelingen werden aangeplant bloeiden of vroeger of later dan de Jinhuali peren.  Omdat kruisbestuiving een voorwaarde is voor een goede oogst probeerden men meerdere soorten peren op de bomen te enten. Toen ook dat niet tot het gewenste resultaat leidde, ging men over op bestuiving met de hand met behulp van een veer.

Waar waren de imkers met hun volken?      

Perenbomen leveren de bijen vooral stuifmeel. Het stuifmeel is het voedsel voor hun larven, de volwassen bij leeft van nectar.  Als de imker besluit om zijn bijenvolken te laten vliegen op massaal aangeplante perenbomen, dan moet hij ook een massaal aangeplante op hetzelfde moment bloeiende plant zien te vinden. Anders verhongeren zijn bijen, ook al halen ze voldoende voedsel binnen voor hun larven.  De imkers weigerden ook  om meer bijenvolken voor de perenbomen te telen. Ze moeten voor al die bijenvolken immers de rest van het jaar dezelfde hoeveelheid voedsel elders zien te vinden.  Of dure suiker voor hen gaan kopen.

Psylla

In dezelfde periode dat handbestuiving zo’n succesvolle methode leek te zijn werden de perenkwekers geconfronteerd met een serieuze plaag aan Psylla, bladluis. Het is een typerend probleem bij monocultuur.  Bij een veelzijdige beplanting kan een dergelijke plaag  nooit zulke extreme vormen aannemen.  Om de luis te bestrijden werd er intensief gespoten met pesticiden.  Het spuiten met insecticiden nam toe tot maar liefst 12 keer per seizoen (lente tot herfst).  Uit vrees hun oogsten te verliezen en daarmee hun inkomsten bleven de perenkwekers jaar in jaar uit door gaan met het intensief gebruiken van insecticiden.  De imkers zijn allang weggetrokken naar streken waar geen pesticiden gebruikt worden.  Er leven in de wijde omgeving van Hanyuan county ook geen andere insecten meer die fruitbomen zouden kunnen bestuiven; geen vlinders, geen wilde bijen, geen vliegen, etc.

Ofschoon de boeren wel hebben aangegeven dat ze eigenlijk af willen van het handmatig bestuiven van hun perenbloesem, willen ze ook geen enkele risico lopen hun hogere inkomsten van de Jinhuali peren te verliezen. Het aanplanten van meerdere variëteiten perenbomen en vooral ook ander soorten  van fruitbomen of andere gewassen is voor hen niet langer een optie omdat het ten koste gaat van hun hoge inkomsten.

Dat de natuur en de gemeenschap een prijs betalen voor hun duurdere levenstijl is irrelevant voor hen.

Tom Verhoeven

Auvergne, lente 2013

Wespen in Frankrijk

Het is nog geen lente maar de langer wordende dagen  doen vermoeden dat het er aan zit te komen. Over niet te lange tijd zullen we weer de eerste wespen- koninginnen  zien rondvliegen, op zoek naar een goede plek voor een nest.

 De gewone wesp  (Vespula Vulgaris) is inheems voor de landen van Europa.  Deze wesp komt verder ook voor in noordelijk Afrika en in delen van Azie. Het is een wesp die we ook in Frankrijk het meest tegen komen. Daarnaast kunnen we ook de Duitse wesp (Vespula Germanica) aantreffen.  Er leven in Frankrijk meer soorten wespen, maar over het algemeen ervaren mensen van deze wespen de meeste hinder.

Inheems voor Frankrijk is ook de hoornaar (Vespa Cabro) . In Nederland is deze vrij zeldzaam geworden (ofschoon de laatste jaren weer in opkomst), maar in Frankrijk komt deze veel voor.

Al deze wespen zijn sociale (eusociale) insecten net als bijvoorbeeld honingbijen, hommels en mieren. Ze maken hun nest van papierpulp. Ze komen aan het pulp door plantaardig materiaal van bijvoorbeeld boombast, houten planken, riet, e.d.  af te knagen.

Wespen bouwen in de natuur hun nest bij voorkeur onder de grond – maar in de bewoonde wereld kiezen ze vaak een dakrand, een verlaten schuur of zolder. De hoornaar heeft in de natuur een voorkeur voor boomholtes, kiest soms voor een plek onder de grond, maar net als de wespen komen we ze in de bewoonde wereld vooral onder daken tegen.  Zelf hadden we een nest hoornaars in een niet in gebruik zijnde schoorsteen.

Een nest hoornaars is zelden  groter dan duizend exemplaren. Het nest van een wesp kan enkele duizenden exemplaren bevatten.  Ter vergelijking; de gemiddelde bijenkast bevat tussen de dertig- en vijftigduizend bijen.

Wespen en hoornaars jagen voor hun voedsel op insecten – vooral muggen,  vliegen en plantenetende insecten.  Deze insecten zijn proteïnerijk en worden gevoerd aan de larven. De werksters voeden zich met de afscheiding van de larven.

Juist omdat ze schadelijke insecten vangen zijn wespen zeer nuttige insecten.  Zonder hen hebben we nog meer pesticiden nodig! Ze nemen dan ook een zeer belangrijke plaats in de natuurlijke kringloop in.

Wespen en hoornaars leven maar een seizoen.  Aan het eind van het seizoen zijn er geen larven meer, alleen nog maar volwassen exemplaren.  Er is geen behoefte meer aan proteine (i.e. insecten), maar wel een grote behoefte aan suiker. In de natuur zullen ze daarvoor op zoek gaan naar rottend fruit. Mensen bieden echter een goed alternatief; zij zetten op terrasjes glaasjes limonade en bier voor hen klaar. Die verleiding is voor wespen te groot!

Nesten kunnen het beste zoveel mogelijk met rust gelaten worden.  Bevind het nest zich op een plek waar men er hinder van ondervind, laat het dan door specialisten verwijderen.  Ga niet zelf aan de gang met gif e.d.

Ondervind men aan het eind van het seizoen hinder van wespen terwijl men op het terras zit, dan kan men enkele wespenvallen plaatsen. Bedenk dat wespen en hoornaars dan een voorkeur hebben voor rottend fruit.  Doe dus iets zoets als limonade in de val of een mengsel van siroop, witte wijn, bier (veel mensen hebben hun eigen recept).  Van de hoornaar zal men overdag niet zoveel last hebben, deze vliegt gewoonlijk pas in de avonduren uit. 

De Franse veldwespen (Polistes  Dominula) komen in Nederland niet voor.   

Franse veldwesp (vrouwtje)

Hier worden ze wel vaker aangetroffen op ongebruikelijke plekken, zoals de auto,   het handvat van een flicobak, een zolderraam,  e.d.

De veldwesp is wat slanker en ranker dan de gewone of Duitse wesp. Ook zij zijn sociale insecten, maar hun aantallen zijn kleiner en hun nesten dus ook. 

Opmerkelijk is dat het nest niet een afgesloten geheel vormt zoals bij wespen en hoornaars, maar dat het aan de buitenkant open blijft.

Tom Verhoeven        

Troonswisseling

Dit jaar op 30 april doet koningin Beatrix afstand van de troon om plaats te maken voor haar zoon koning Willem.

 

Nederland is in zijn oorspronkelijke vorm eigenlijk een republiek. En ook voor het ontstaan van de republiek was het lang een zelfbesturend gewest.  Nederland als koninkrijk is historisch gezien dus vrij nieuw. De eerste koning van Nederland was Lodewijk Bonaparte.  Pas daarna zien we de opkomst van de Oranje telgen als koning/koningin.   De kroning van een nieuwe Oranje-generatie is een vorm van publiciteit om de traditie te bevestigen en in stand te houden.

Erfelijke koningschap was al uit de tijd tijdens het bewind van Lodewijk Bonaparte. Steeds meer staten kozen voor een republiek. Niet zelden namen ze daarbij de republiek der Nederlanden als voorbeeld. De beweging van republiek naar koninkrijk is zo gezien eigenlijk een stapje terug in de historische ontwikkeling.

Dat verklaart misschien waarom het koningshuis van Oranje aanvankelijk niet populair was bij de Nederlanders.  Dit veranderde ten tijde van de tweede wereldoorlog dankzij de radio-uitzendingen met Wilhelmina.  Juliana werd pas de eerste Oranje vorst die echt populair werd.

We hebben dus geen lange traditie als koninkrijk, maar wel als republiek. De meest voor de hand liggende stap is dan ook om van Nederland wederom een republiek te maken. En ik denk ook dat dat de toekomst gaat worden.

Verder hoop ik dat Nederland in de nabije toekomst met of zonder koning meer serieuze aandacht gaat besteden aan natuurbehoud,  meer aandacht gaat besteden aan de zorg voor ouderen,  afziet van industriële landbouwmethoden,  … (ik zou nog even door kunnen gaan).

Om die toekomst te realiseren hebben we meer kritische denkers nodig in elk vakgebied. Tegelijkertijd zou Nederland gebaat zijn met minder kritische, vaak cynische en kwetsende, opmerkingen die velen lukraak maken waar ze maar even de gelegenheid krijgen.  Het is een weinig functionele manier van communiceren.  Vaak wordt het gedaan onder het mom van “vrijheid van meningsuiting”.  Het zich op kwetsende of beschamende manier uitlaten over een onderwerp of een persoon heeft historisch-filosofisch echter niets te maken met het principe van vrijheid van meningsuiting.       

Gezien mijn ervaringen van de laatste jaren/decennia in Nederland en wat ik tegenwoordig aantref op fora, facebook of het internet in het algemeen wordt het hoog tijd om hier eens aandacht aan te besteden.  Misschien heeft bij nader inzien Plato toch gelijk en moeten we een filosoof-koning(in) aanstellen als lichtend voorbeeld voor de Nederlanders. Maxima lijkt me wel een geschikte kandidaat.

Tom Verhoeven   

Auvergne, winter 2013

Aimeedis Art & Design